Archive for the ‘บทความทั่วไป’ Category

เรียนภาษาอังกฤษบนอินเทอร์เน็ต

หลายคนนั้นสามารถเขียนหรืออ่านภาษาอังกฤษได้คล่องแคล่ว แต่เมื่อจะใช้ภาษาอังกฤษเพื่อสนทนาหรืออ่านออกเสียง กลับไม่สามารถทำได้ วันนี้มีเว็บไซต์ที่มีประโยชน์มาแนะนำกันครับ

ขอบคุณ http://www.60vi.com

พระคุณที่สาม มอบแด่ครูจ๊อกน้องชายที่แสนดี

พี่เห็นนักเรียนหาเพลงนี้มาให้น้องพี่ว่าน้องคือครูที่แท้จริงนะ หลับให้ลบายน้องรัก

อาลัยครูจ๊อก หลับให้สบายเถอะน้อง

นี่คงเป็นส่วนหนึ่งของความรู้สึกที่นักเรียนและเพื่อนร่วมงานส่งผ่าน สังคมออนไลน์ใปให้น้องชายของผมซึ่งเป็นครูที่นักเรียนรักผมคิดไม่ถึงว่าสังคม social media ของเราจะมีกระแสได้มากมาย ผมทราบเรื่องน้องผมประสบอุบัติเหตุ ตอนตี 3 พอเช้ามามีนักเรียนโทรศัพท์มาหาผมไม่ขาดสาย ถามเริ่องราวของน้องชายคนนี้ ผมไม่อยากให้ Social media ที่เราสอนมีเรื่องอย่างนี้จังเลย แต่มันก็กำหนดไม่ได้ เขาได้ทราบได้แสดงความคิดเห็นกัน ความรู้สึกที่เขามีต่อครูอันเป็นที่รัก ความรู้สึกที่เพื่อนมีต่อเพื่อน ความรู้สึกที่พี่มีต่อน้อง ความรู้สึกที่น้องมีต่อพี่ ความรู้สึกของคนที่รู้จักกัน มันเป็นสังคมที่รวดเร็วมาก น้องเป็นคนที่เล่น Facebook ตลอดอาจจะใช้มากกว่าพี่ที่เป็นครูคอมอีก เพราะน้องจะคอยดูแลนักเรียนคอยตอบคำถามคาใจต่างๆ ของลูกศิษย์ ถ้าพี่ online facebook เมื่อไหร่พี่ก็ต้องเจอและคุยกับน้องทุกที วันนี้ไม่มีน้องแล้ว ขอให้น้องหลับให้สบาย เราจะติดต่อกันเหมือนน้องยังอยู่กับพี่และลูกศิษย์ตลอดไปนะ ไม่ต้องห่วงลูกศิษย์ทุกคนจะเป็นคนดีเพื่อสิ่งที่น้องทำจะได้ไม่สูญเปล่า  หลับเถอะนะครูจ๊อก

http://www.facebook.com/#!/theerasakp

แนะนำ blog เพื่อนสมัยเรียนอุตรดิตถ์

เป็น blog ที่มีความรู้และก็เป็นที่นัดไปดูรุปเก่าๆ สมัยเรียน คงเป็นคนที่ใช้ internet มากที่สุดแล้วมั้งเพราะติดตามข่าวสารเพื่อนได้ที่นี่ คุณหนึ่ง เป็นสาวสวยอยู่จังหวัดเชียงราย แต่ก่อนตอนผมไปอยู่เชียงรายก็ได้เพื่อนนี่แหละคอยแนะนำต่างๆ นานา เข้าไปดูได้นะครับผม

www.khunnung.com

อุ้มบุญ

ดูเรื่องอุ้มบุญของคุณอิ๊ดใน to night show  แล้วอยากให้รู้ว่าความรักของพ่อแม่แม้ไม่ได้เกิดจากเราแต่เป็นลูกเราแล้วเราก็คิดว่าคนเรามีความรักความจริงใจที่จะมอบให้กับลูกนะ ยอมทุกอย่าง คุณไตรภพก็เป็นพิธีกรที่ดีมากๆ ที่ออกคำถามได้ดี (นี่คือความคิดเห็นส่วนตัวที่ได้ดูรายการนี้)

คุณแม่ควรรู้ babytalk

วันนี้นั้งค้นข้อมูลเพื่อทีจะเอามาลงใน krunum blog แล้วบังเอิญเข้าไปเจอกับ Website หนึ่งเข้า เมื่อเข้าไปอ่านดูแล้วเออเห็นว่ามีประโยชน์มากกับคนที่เป็นคุณแม่ทั้งมือใหม่มือเก่า จึงอยากเอามาให้เข้าไปดูกัน เผื่อที่จะได้ความรู้ที่น่าสนใจอีกมากมาย เข้าไป Website ข้างล่างนี้นะครับผม

http://th.babytalk.yahoo.com/

ปัว อำเภอน่าอยู่

จากชีวิตข้าของแผ่นดินกับการเดินทางจากโรงเรียนห้วยซ้อวิทยาคม รัชมัคลาภิเษก มาเป็นครูตัวเล็กๆ ของโรงเรียนปัว ที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอนี้หรืออาจถือได้ว่าเป็นโรงเรียนระดับอำเภอที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดน่าน มาครั้งแรกเราก็คนน่านนี่ มาดูซิว่าเมืองปัวหรือวรนครนี้มีอะไรที่เราต้องเรียนรู้บ้าง พอมาถึงก็ได้สัมผัสกับมิตรภาพที่ดีของคนเมืองปัว จากหนึ่งวันก้าวย่างมาเป็น 7 ปีที่อยู่ที่นี่ได้สัมผัสถึงถิ่นผู้กล้าผญาผานองจริงๆ ได้สอนนักเรียนรุ่นแล้วรุ่นเล่า มีคำพูดหนึ่งเคยพูดกับ ท่าน ผอ.เสรี พิมพ์มาศ ว่าผมอยากไปเป็นครูโรงเรียนเตรียมทหาร เพราะจะได้มีลูกศิษย์เป็นนายตำรวจนายทหารทั่วบ้านทั่วเมือง แต่ท่านตอบมาว่า “ผอ.เป็นครูที่นี่ผอ.มีลูกศิษย์มากมายหลายอาชีพกว่าอีกมีทั้งหทารตำราจ กำนันผู้ใหญ่บ้าน ช่างใหญ่ พ่อค้า รวมไปถึงผู้ร้ายโจร ก็เป็นลูกศิษย์เรา เรามีดีกว่าเขาเยอะ” ถึงวันนี้เลยรู้ว่าใช่ เราอยู่ปัวนี่มีลูกศิษย์มากมายจริงๆ ไปไหนในอำเภอปัวนี้มีคนรู้จักทักทายมากมาย เวลากลับบ้านที่เวียงสา ยังไม่รู้จักใครเท่ากับปัวเลย ไปตลาดก็เจอป้าๆ ที่ขายอาหารทักทายกันทุกวันมีทั้งแจกทั้งแถม ไปเที่ยวไหนก็มีคนยกมือไหว้ลูกศิษย์ลุกหามากมาย แต่ที่ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่ก็คือน้ำตก คนปัวคงรู้ว่าครูไม่ค่อยไปน้ำตกกันนักเพราะเหตุผลอะไรคงเดาได้ ตอนเย็นๆ ขับรถมอเตอร์ไซต์เล่นรอบเมืองปัว ไปบ้านร่องแง ออกบ้านโจ้โก้ ออกบ้านสถานบ้านบอน กลับเข้าบ้านนาป่าน บ้านร้อง หรือวันว่าง ไปเที่ยวบ่อปลาครูเดชา ชมทุ่งนาเขียวขจี คนปัวถึงมีที่ทำการเกษตรน้อยแต่ก็ทำคุ้มทำแบบที่ดินร้องไห้เลยเพราะว่าคนปัวขยันมาก ปลูกข้าวเสร็จแล้วก็ปลูกข้าวโพดหวาน หรือ มะเขือม่วง ต่อเลย ประทับใจที่ได้ขับรถไปเยี่ยมเยียนบ้านนักเรียนแทบทุกหมู่บ้าน สกาดก็ยังไป แต่บ้านห้วยปู๊ด นี่ไมได้ไปต้องไปให้ได้ พอไปแล้วผู้ปกครองก็ฝากของติดไม้ติดมือมาบางครั้งก็เป็นน้ำใจของท่านที่มอบให้เรา ก็บอกว่าผมอยู่บ้านพักคนเดียวเอาไปก็กินไม่หมดแต่ท่านก็คะยั้นคะยอเอาให้ แต่ที่รับเลยไม่คิดก็คือน้ำปู๊ ถ้าคนรู้จ้กจะรู้ว่าผมชอบกิน มันเป็นความชอบเฉพาะบุคคล และน้ำปู๊ ที่เมืองปัวจะไม่เหมือนเมืองสา เพราะน้ำปู๊ เมืองปัว จะปรุงรส เสร็จเลย จะมีรส เผ็ด เค็ม ในตัวเลยแต่ของเมืองสา จะไม่มีรสชาติเผ็ดเค็ม มีแต่รส น้ำปู และที่ประทับใจเรื่องนี้อีกอย่างคือ เขาจะบอกเลยว่าครูปูที่เอามาทำนี่ไม่ใช่ปูในนาที่ใส่สารพิษ ปลอดสารพิษ 100 เปอร์เซ็น นี่แหละน้ำใจไมตรีของชาวปัว ผมมาสอนที่นี่ตอนนั้นอาคารชาวดงยังคงเป็นเพิงไม้เก่าๆ ที่มีตำนานเล่าสืบต่อมานานมากจำได้ว่าผมเป็นครูที่ปรึกษาที่ให้นักเรียนเอาตะไคร้ ข่า สะระเหน่ มาปลูกประดับห้อง เปลี่ยนเวรกันลดน้ำ ห้องอื่นปลูกดอกไม้แต่ที่นี่ปลูกผักกินได้ เดี๋ยวนักเรียนก็วิ่งมาฟ้องบอก ตะไคร้หายไปบ้าง เราก็บอกว่าไม่เป็นไร ของเรานี่เอาไว้กิน มันย่อมหายไปบ้างก็เราจงใจปลูกเพื่อกินนี่ นักเรียนรุ่นนี้ ณ ปีนี้ เรียนมหาวิทยาลัย ปี 1 กันแล้ว บางคนยังไปเป็นเจ้าของรถขนดินมีครอบครัวไปแล้วยังทักทายกันอยู่
            อีกเรื่องที่ประทับใจน้ำใจคนเมืองปัวก็เรื่องตอนเราไปแข่งชิงช้าสวรรค์ เราเข้ารอบมาแล้วเราไม่มีเงินเหลือจะไปรอบต่อไป เราก็ประชุมกันทั้งโรงเรียนบอกว่าเราขอผู้ปกครอง เราก็ไปซื้อ สลากกินแบ่งรัฐบาลมาปึกใหญ่มาถ่ายเอกสารเลขทั้งหมด แล้วเอาไปขายเป็นหุ้นๆ ให้ผู้ปกครองท่านมอบเงินที่ซื้อนี่ให้กับเราท่านก็รู้แหละว่ามันคงไม่ถูกรางวัลใหญ่ๆ ที่เราบอกว่าจะแบ่งตามหุ้นหลอกท่านเพียงแค่อยากช่วยลูกหลานชาวปัว ให้มีชื่อเสียงระดับประเทศ เราก็ทำได้แค่รอบ 8 ทีมก็ภูมิใจมากนะครับ เราได้เหนื่อยด้วยกัน เข้าค่ายนักเรียนตอนเย็นมาผู้ปกครองทำอาหารมาให้ลูกๆ หลานๆ ที่ซ้อมดนตรีเราก็มีกำลังใจขึ้น น้ำใจคนอำเภอปัวมากล้นเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้ ดังนั้นรักเมืองปัวให้มากๆ เพราะอำเภอนี้น่าอยู่